Girişimci Devlet

Yaygın anlatı devleti piyasa aksadığında tamir yapan yavaş görevli, özel sektörü ise yeniliğin tek dinamik kaynağı gibi gösterir.

Belediye çukuru kapatır, girişimci yeni araç yapar denir; oysa aracın kullandığı uydu ve ağ altyapısı uzun kamu yatırımından doğabilir.

Kamu bürokrasisinin başarısızlıkları gerçektir ve romantikleştirilmemelidir.

Bir yenilik haberinde son üründen önceki araştırma, altyapı ve eğitim zincirini geriye doğru izlemek gerekir.

Girişimci devlet yalnız mevcut piyasanın hatasını düzeltmez, henüz talep ve şirket bulunmayan alanlarda hedef belirleyip pazarın doğmasını sağlayabilir.

Uzay programı roket siparişi verirken malzeme, yazılım ve iletişim alanlarında daha önce olmayan tedarik ağları kurar.

Devletin yön seçmesi yanlış teknolojiye kaynak kilitleme riski taşır.

Hedefin kamusal sorunla bağını, alternatifleri ve vazgeçme ölçüsünü baştan açık yazmak gerekir.

Radikal yenilikte olasılıklar ve pazar bilinmediği için özel yatırımcı erken aşamada bekleyebilir; kamu belirsizliği üstlenebilir.

Yeni molekülün işe yarayıp yaramayacağı, on yıl sonraki düzenleme ve kullanıcı henüz belli değildir.

Kamu parası sınırsız sabır demek değildir; aşamalı değerlendirme gerekir.

Bir projede bilinen risk, bilinmeyen belirsizlik ve öğrenme hedefini ayrı sütunlarda göstermek gerekir.

Kısa vadede ürüne dönüşmeyen temel araştırma yıllar sonra çok farklı sektörlerin ortak zemini olabilir.

Kuantum fiziği çalışması yapılırken akıllı telefon kamerası planlanmamıştır ama sensör teknolojisinin yolu açılmıştır.

Her temel araştırma ticari sonuç üretmez ve değeri yalnız satışla ölçülemez.

Araştırma bütçesinde bilgi, insan yetiştirme ve toplumsal kapasiteyi de getiri olarak değerlendirmek gerekir.

Bilimden ürüne tek yönlü sıra yerine laboratuvar, kullanıcı, üretici, düzenleyici ve finansman arasında geri bildirimli ağ çalışır.

Hastane yeni cihazı dener, sorun mühendise döner, kamu standardı değişir ve araştırma yeni soruyla devam eder.

Ağ söylemi sorumluluğu dağıtıp başarısız kararı görünmez kılmamalıdır.

Bir yenilik ekosisteminde para kadar bilgi ve sorun geri bildirimlerinin hangi yönde aktığını çizmek gerekir.

İnternetin temel protokolleri ve ağ deneyleri savunma ve üniversite kamu programlarının uzun vadeli finansmanıyla gelişti.

Bugün tek dokunuşla alışveriş yapan kullanıcı, onlarca yıl önce birbirine bağlanan araştırma bilgisayarlarının mirasını kullanır.

Kamu kökü sonraki özel tasarım ve ölçekleme başarısını değersizleştirmez.

Bir platformun değerini konuşurken altyapı, standart, veri ve son hizmet katkılarını ayrı görmek gerekir.

Akıllı telefonun devrimci görünen birçok bileşeni kamu programlarının desteklediği araştırma ve satın alma yoluyla olgunlaştı.

Yol bulan telefon uydu ağına, parmağı izleyen ekran malzeme araştırmasına, sesli komut yıllarca süren dil çalışmalarına yaslanır.

Bileşenlerin üründe ustaca birleşimi ve kullanıcı deneyimi özel şirketin gerçek katkısıdır.

Başarı öyküsünde temel bileşen, bütünleştirme, tasarım, üretim ve pazarlamayı adil biçimde paylaştırmak gerekir.

Birçok önemli ilacın erken biyomedikal araştırması kamu fonuna dayanırken kârlı ürünün patent ve fiyat geliri özel elde yoğunlaşabilir.

Vergiyle desteklenen molekül çalışması şirkete lisanslanır, hasta yıllar sonra aynı ilaca yüksek bedelle erişir.

Şirketler klinik deney, başarısız aday ve üretim riskini de taşır.

Bir ilacın tüm yatırım zincirini, vergi desteğini, fiyatını ve erişim koşulunu birlikte incelemek gerekir.

Kamu sağlık kurumları tek kazanan seçmek yerine çok sayıda araştırma hattını uzun süre destekleyerek bilgi portföyü kurar.

Yüz laboratuvardan çoğu sonuç vermese de birkaç buluş bütün tedavi alanını değiştirebilir.

Portföy mantığı zayıf projeyi sonsuza kadar sürdürmek için bahane olamaz.

Başarı oranını tek projede değil portföyde ölçerken şeffaf durdurma ve paylaşma kuralları koymak gerekir.

Karbon maliyeti, altyapı ve uzun öğrenme süresi nedeniyle temiz enerji dönüşümü hedefli kamu yatırımı ve düzenleme ister.

Şarj ağı yokken kimse elektrikli araç almaz, araç yokken şirket şarj ağı kurmaz; kamu ilk düğümü çözebilir.

Yanlış sübvansiyon kirli şirketi koruyabilir veya siyasi kayırma yaratabilir.

Desteği emisyon, öğrenme, yerli kapasite ve süre sonu ölçülerine bağlamak gerekir.

Girişimci yatırım deneme ve başarısızlığı içerir; yalnız kamu hatasını skandal, özel hatayı doğal risk saymak çift standarttır.

On güneş enerjisi girişiminden biri batar, diğerinin teknolojisi bütün maliyeti düşürür.

Kamu hatası yurttaş parasını kullandığı için güçlü denetim ve açıklama borcu taşır.

Projeyi sonuçtan sonra yargılamak yerine başlangıç kanıtı, süreç öğrenmesi ve çıkar çatışmasını birlikte değerlendirmek gerekir.

Kamu başarısızlığın maliyetini üstlenip başarı gelirinden pay almazsa yeni yatırımlar için kaynak ve toplumsal meşruiyet aşınır.

Devlet şirkete ucuz kredi verir; ürün tutunca hissedar kazanır, tutmayınca borç vergiye kalır.

Kamu getirisi yalnız nakit değil istihdam, sağlık ve bilgi olabilir.

Destek sözleşmesinde telif, hisse, fiyat şartı, vergi, açık lisans ve toplumsal yarar seçeneklerini birlikte düşünmek gerekir.

Yenilikçi şirketlerin vergi kaçırması veya kârı başka yere taşıması kamunun ilk yatırımını yeni kuşak projelere döndürmesini zorlaştırır.

Kamu altyapısıyla büyüyen firma patent gelirini düşük vergili ülkeye kaydırır ve araştırma bütçesi daralır.

Aşırı vergi ve belirsiz kural yatırım kararını olumsuz etkileyebilir.

Vergi tartışmasında oran kadar kamu katkısı, gerçek faaliyet yeri ve uzun vadeli yeniden yatırım etkisini görmek gerekir.

Açık ama tek teknolojiye kilitlenmeyen toplumsal misyonlar farklı kurum ve şirketleri ölçülebilir büyük sorun etrafında harekete geçirebilir.

Ay görevi tek vida tarifi vermez; malzeme, hesaplama ve iletişim ekiplerini somut tarihe ve sonuca bağlar.

Slogan gibi geniş misyon hesap verme sağlamaz.

Misyonu zaman, hedef nüfus, ölçü, portföy ve yurttaş katılımıyla tanımlamak gerekir.

Cesur kamu yatırımı uzman personel, kurumsal hafıza, koordinasyon ve hatadan öğrenme kapasitesi olmadan yalnız bütçe dağıtımına dönüşür.

İyi mühendisleri tutamayan kurum, şirket teklifini değerlendiremez ve danışmana bağımlı kalır.

Kapasite bahanesiyle kapalı teknokrasi kurmak demokratik denetimi zayıflatır.

Kurumun maaş, veri, değerlendirme, şeffaflık ve yurttaş geri bildirimi altyapısını birlikte güçlendirmek gerekir.

Yeniliği yalnız yalnız kahraman girişimciye bağlayan masal kamu katkısını gizler; daha doğru anlatı kolektif risk ve karşılıklı ödül düzeni kurar.

Sahnedeki ürünü tanıtan yönetici alkış alır, perde arkasındaki öğretmen, laboratuvar ve altyapı görünmez kalır.

Kolektif başarı bireysel yaratıcılığı silmek anlamına gelmez.

Bir ürünün öyküsünü ilk bilimsel sorudan kullanıcıya kadar aktör ve kaynak haritasıyla anlatmak gerekir.