Kişiler Üzerine

Parfit bir ilkenin herkes tarafından izlenmesi kendi amacını kötüleştiriyorsa doğrudan veya dolaylı biçimde kendini bozguna uğratabileceğini gösterir.

Herkes yalnız kendi sırasını hızlandırmak için kavşağa girince kimse ilerleyemez.

Ortak kötü sonuç her kişinin niyetinin kötü olduğunu göstermez.

Bir kuralı değerlendirirken tek kişinin kazancı yanında herkes uyguladığında doğan dengeyi düşünmek gerekir.

Yalnız kişinin bütün yaşamı boyunca kendi çıkarını en çoklamasını akılcılığın tek ölçüsü sayan kuramın zaman ve işbirliği sorunları ürettiğini savunur.

Bugünkü kişi keyif için borçlanır, gelecekteki kişi aynı borcun yıllarca yükünü taşır.

Kendi iyiliğini gözetmek ahlaken şüpheli değildir; sorun onu tek neden saymaktır.

Kararda bugünkü, gelecekteki ve başkalarının maliyetini ayrı satırlarda görmek gerekir.

Tek tek akılcı görünen seçimler karşılıklı güven yoksa herkes için daha kötü ortak sonuç doğurabilir.

İki komşu su tasarrufu yapmayınca ikisi de kısa süre rahat eder, yaz sonunda ikisinin kuyusu kurur.

İkilem her ortak kaynakta aynı ödeme yapısına sahip değildir.

Teşvikleri çizip güven, tekrar, yaptırım ve iletişimin sonucu nasıl değiştireceğini araştırmak gerekir.

Bazı ahlak ilkeleri kişiyi iyi eyleme yöneltirken herkes uyguladığında amaçlanan değeri azaltabilir; kuramın yapısı sınanmalıdır.

Herkes sevdiği kişiye sınırsız öncelik verince acil serviste ihtiyaca göre sıra kurulamaz.

Yakın ilişkilere özel değer vermek otomatik olarak yanlış değildir.

İlkenin istisna, kurum ve tarafsız ölçüyle birlikte nasıl çalıştığını sınamak gerekir.

Salt bugün olduğu için şimdiki arzuyu gelecekteki daha büyük iyiliğin önüne koymak gerekçesiz zaman tarafgirliği olabilir.

Diş tedavisini ertelemek bugün korkuyu azaltır ama gelecek ay daha büyük ağrı ve maliyet getirir.

Belirsiz gelecek ve acil ihtiyaç bazen bugüne gerçek ağırlık verir.

Ertelemede zaman önyargısı ile makul belirsizlik payını birbirinden ayırmak gerekir.

Bir kişinin yalnız Salı günü yaşayacağı acıyı önemsememesi, tercihin kendisinin her zaman iyi bir neden olmadığını gösteren düşünce deneyidir.

Kişi pazartesi ve çarşamba bir iğneden kaçarken salı on kat acıya aldırmaz.

Gerçek insanların tutarsız tercihi klinik veya kültürel neden taşıyabilir.

Bir seçimin arkasındaki nedenin olayla ilgili mi yoksa rastgele tarih etiketi mi olduğunu sormak gerekir.

İnsanlar aynı acı geçmişte kaldıysa rahatlar, gelecekteyse korkar; zaman yönü değer ve kaygıyı değiştirir.

Dişçinin on saatlik işlemi dün mü bitti, bir saatlik işlem yarın mı diye sorulunca kişi geçmişteki uzun acıyı tercih edebilir.

Duygusal asimetri ahlaki olarak bütün gelecek tercihlerini belirlemek zorunda değildir.

Bir kaygıda olayın büyüklüğüyle henüz yaşanmamış olmasının ek ağırlığını ayırmak gerekir.

Beden sürekliliği günlük kimlik için güçlü ölçü olsa da beyin aktarımı ve kopyalama düşünce deneyleri tek başına yeterli olup olmadığını sınar.

Kalbiniz değişince aynı kişi sayılırsınız; peki bütün beyin işleviniz başka bedene aktarılsa ne olur?

Bilimkurgu olasılığı gerçek tıbbi vakayla aynı kanıt gücüne sahip değildir.

Kimlik tartışmasında biyolojik, hukuki, psikolojik ve ilişkisel ölçüleri ayrı tutmak gerekir.

Parfit anı, niyet, karakter ve düşünce bağlarının doğru tür nedenlerle birbirini sürdürmesini kişisel devamlılığın merkezine alır.

Bugünkü kararınız dünkü planı hatırlar ve yarınki eylemi doğurursa zaman içindeki zincir güçlenir.

Hatıralar yanılabilir ve başkalarının tanıklığı kimliği destekler.

Büyük yaşam kararında geçmiş istek, bugünkü değer ve geleceğe bırakılan niyeti birbirine bağlamak gerekir.

Psikolojik bağlılık doğrudan güçlü bağları, süreklilik ise örtüşen bağ zincirini anlatır; benlik ya hep ya hiç olmayan derece yapısı kazanır.

Seksen yaşındaki kişi çocukluğunun çoğunu hatırlamaz ama aradaki her dönem komşu döneme anı ve alışkanlıkla bağlıdır.

Dereceli bağ hukuki kimliği her olayda dereceli yapmayı gerektirmez.

Uzun vadeli hedefi her yıl küçük hatırlatıcı ve ilişki zinciriyle yenilemek gelecekteki benle bağı güçlendirebilir.

Kusursuz psikolojik ve bedensel kopya başka yerde oluştuğunda hayatta kalma ile sayısal özdeşliğin ayrılabileceğini gösterir.

Mars'taki kopya bütün anılarınızı anlatır ama Dünya'daki beden de birkaç dakika yaşamaya devam ederse iki kişi birden tek siz olamaz.

Bu teknoloji yoktur; deney kavramı gerer, gelecek öngörüsü değildir.

Bir düşünce deneyinde hangi sezginin değiştiğini ve gerçek hayata hangi ölçüde taşınabileceğini belirtmek gerekir.

Beynin iki yarısının iki bedene aktarılması varsayımında her yeni kişi eski hayatla güçlü bağ taşır ama birbirleriyle aynı değildir.

İki devamcı annenizin anısını, borcunuzu ve yarım kitabınızı eşit doğrulukla sahiplenir.

Dallanma tıbbi bölünmüş beyin vakalarının basit açıklaması değildir.

Kimliğin tek cevap vermediği yerde bakım, sorumluluk ve beklentiyi hangi ilişkilerin taşıdığını sormak gerekir.

Parfit hayatta kalmada gerçekten değer verdiğimiz şeyin tek ve değişmez benlik değil, uygun nedenli psikolojik bağlılık ve süreklilik olabileceğini savunur.

Nehir aynı suyu tutmaz ama akış, kıyı ve yön sürekliliği nedeniyle aynı adla yaşar.

Kişiyi nehre benzetmek sevgi, beden ve toplumsal tanınmanın bütününü açıklamaz.

Gelecek ben için fedakârlığı mistik özden değil somut anı, proje ve ilişki bağından kurmak mümkündür.

Kendimizle gelecek ben arasındaki bağ dereceliyse, kendimiz ile başkaları arasındaki duvar da sandığımız kadar mutlak görünmeyebilir.

Yıllar sonraki yabancılaşmış kendinize para bırakmakla bugün yakındaki yabancıya yardım etmek arasındaki psikolojik mesafe karşılaştırılır.

Benliğin hafiflemesi otomatik özveri üretmez ve kişisel sınırlar önemlidir.

Bir kararda 'benim' etiketinden önce acı, ihtiyaç ve bağın gerçek ağırlığını düşünmek gerekir.

Bir politika gelecekte başka kişilerin doğmasına yol açıyorsa kötü koşuldan etkilenen kişi daha iyi alternatifte hiç var olmayacak olabilir; zarar dili zorlaşır.

Kirli enerji politikası yüz yıl sonraki nüfusu değiştirir; doğan kişi hayatını yaşamaya değer bulsa da daha temiz dünya seçilmeliydi deriz.

Kimsenin tek tek daha kötü olmaması politikanın adil olduğu anlamına gelmeyebilir.

Gelecek kararında kişi karşılaştırması yanında hak, eşik ve ortak dünya ölçülerini kullanmak gerekir.

Toplam mutluluğu yalnız toplarsak çok kalabalık ama herkesin hayatı zar zor iyi olan dünya, az nüfuslu çok iyi hayattan üstün çıkabilir.

On kişinin çok zengin yaşamına karşı milyarlarca kişinin tek bir küçük olumlu deneyimi toplamda daha büyük sayı verir.

Düşünce deneyi gerçek nüfus politikasının tüm değerlerini içermez.

Toplam, ortalama, hak, eşitlik ve asgari yaşam kalitesini aynı karar tablosunda tutmak gerekir.